چرا دعاهای ما مستجاب نمی شود؟

امیرالمؤمنین علی علیه السلام روز جمعه در کوفه سخنرانی زیبایی کرد، در پایان سخنرانی فرمود:

ای مردم! هفت مصیبت بزرگ است که باید از آنها به خدا پناه ببریم:

1- عالمی که بلغزد!

2- عابدی که از عبادت خسته گردد!

3- مؤمنی که فقیر شود!

4- امینی که خیانت کند!

5- توانگری که به فقر در افتد!

6- عزیزی که خوار گردد!

7- فقیری که بیمار شود!

در این وقت مردی برخواست ، عرض کرد:

یا امیرمؤمنان ! خداوند در قرآن می فرماید:« ادعونی استجب لکم »: مرا بخوانید ، دعا کنید، تا دعایتان را مستجاب کنم. اما دعای ما مستجاب نمی شود؟

حضرت فرمود: علتش آن است که دلهای شما در هشت مورد:

1- این که خدا را شناختید، ولی حقش را آن طور که بر شما واجب بود بجا نیاوردید، از این رو آن شناخت به درد شما نخورد.

2- به پیغمبر خدا ایمان آوردید ولی با دستورات او مخالفت کردید و شریعت او را از بین بردید! پس نتیجه ی ایمان شما چه شد؟

3- قرآن را خواندید ولی به آن عمل نکردید و گفتید:

قرآن را به گوش و دل می پذیریم اما با آن به مخالفت برخواستید.

4- گفتید ما از آتش جهنم می ترسیم در عین حال با گناهان و معاصی به سوی جهنم می روید.

5- گفتید به بهشت علاقه مندیم اما در تمام حالات کارهایی انجام می دهید که شما را از بهشت دور می سازد. پس علاقه و شوق شما نسبت به بهشت کجاست؟

6- نعمت خدا را خوردید، ولی سپاسگذاری نکردید.

7- خداوند شما را به دشمنی با شیطان دستور داد و فرمود: « ان شیطان لکم عدو فاتخذوه عدوا » : شیطان دشمن شماست، پس شما او را دشمن بدارید! به زبان با او دشمنی کردید ولی در عمل به دوستی با او برخواستید.

8- عیب های مردم را در برابر دیدگانتان قرار دادید و از عیوب خود بی خبر ماندید و در نتیجه کسی را سرزنش می کنید که خود به سرزنش سزاوارتر از او هستید.

با این وضع چه دعایی از شما مستجاب می شود؟ در صورتی که شما درهای دعا و راه های آن را بسته اید پس از خدا بترسید و عمل هایتان را اصلاح کنید و امر به معروف کنید و نهی از منکر نمایید تا خداوند دعاهایتان را مستجاب کند.

بحار: ج93، ص 277