حضرت زهرا سلام الله علیها:

قالَتْ فاطِمَةُ الزَّهْراء - سلام الله عليها - : وَ حَرَّمَ اللّه الشِّرْكَ إخْلاصاً لَهُ بِالرُّبُوبِيَّةِ، فَاتَّقُوا اللّه حَقَّ تُقاتِهِ، وَ لا تَمُوتُّنَ إلاّ وَ أنْتُمْ مُسْلِمُونَ، وَ أطيعُوا اللّه فيما أمَرَكُمْ بِهِ، وَ نَهاكُمْ عَنْهُ، فَاِنّهُ، إنَّما يَخْشَي اللّهَ مِنْ عِبادِهِ الْعُلَماءِ.

حضرت فاطمه زهرا  سلام الله عليها   فرمود: خداوند سبحان شرك را (در امور مختلف) حرام گرداند تا آن كه همگان تن به ربوبيّت او در دهند و به سعادت نائل آيند; پس آن طوري كه شايسته است بايد تقواي الهي داشته باشيد و كاري كنيد تا با اعتقاد به دين اسلام از دنيا برويد. بنابر اين بايد اطاعت و پيروي كنيد از خداوند متعال در آنچه شما را به آن دستور داده يا از آن نهي كرده است، زيرا كه تنها علماء و دانشمندان (اهل معرفت) از خداي سبحان خوف و وحشت خواهند داشت .

«رياحين الشّريعة، ج 1، ص 312»

«یا لیتنا کُنا معک» ما را آکنده از صداقت و اخلاص کن.

ای خدای زینب!

تو را به عظمت زینب سوگند که جلوه ای از جلال زینب را به مردان و زنانمان بنمایان تا جلوه های فریبای دنیا در نگاهشان رنگ ببازد.

به راستی عظمت این زن بزرگ از چه جهت است آیا بدان جهت که وی دختر علی ابن ابی طالب علیه السلام و یا خواهر حسین بن علی و حسن بن علی علیه السلام است؟ نه نسبت ها هرگز نمی توانند چنین عظمتی با شکوه را خلق کنند. چرا که همه ی ائمه ما، دختران و مادران و خواهرانی داشتند اما هیچکدام به پای زینب کبری نرسیدند.

آری! عظمت زینب کبری به خاطر حرکت عظیم انسانی و اسلامی او بر اساس تکلیف الهی است. این کار او، تصمیم و نوع حرکت اوست که اینطور به وی عظمت بخشید و هر کسی چنین کاری بکند، ولو دختر امیرالمؤمنین علیه السلام هم نباشد، عظمت پیدا می کند. بخش عمده این عظمت از این جاست که اولا موقعیت را شناخت، هم موقعیت قبل از رفتن امام حسین به کربلا و هم موقعیت لحظات بحرانی روز عاشورا، هم موقعیت حوادث بعد از شهادت امام حسین علیه السلام را و ثانیاً طبق هر موقعیت یک انتخاب کرد و این انتخاب ها زینب را ساخت.

در آن ساعت های بحرانی که قوی ترین انسان ها نمی توانند بفهمند چه باید بکنند او فهمیده و امام خود را پشتیبانی کرد و او را برای شهید شدن تجهیز نمود، بعد از شهادت حسین بن علی علیه السلام نیز در آن دنیای تاریک و ظلمانی و خفقان این زینب است که چون کوهی با صلابت امام زمان خود را محافظت می کند و به یاری امام زمانش می پردازد و بازماندگان عاشورا را دلداری می دهد و مراقبت می کند و با سخنان آتشین خود لرزه به جان یزیدیان می اندازد و آنان را محکوم می نماید و مظلومیت حسین بن علی علیه السلام را در اذهان مردم یادآور می شود و به این وسیله دین جدش رسول الله صل الله علیه وآله و سلم را بار دیگر گوشزد می کند.

ای ناجوانمردان آیا می دانید اینان که خارجی شان می خوانید که هستند؟ آیا می دانید این سرهای از بدن جدا که با افتخار در دستانتان حمل می کنید که هستند؟ آیا زجّه و ناله ی زنان و طفلان معصوم را نمی شنوید؟ اگر بدانید براین کاروان چه گذشته است دردم روح از بدنتان خارج می شود!

آیا فکر می کنید با کشتن فرزند رسول الله صل الله علیه و آله و سلم دین خدا از بین خواهید برد؟ زهی خیال باطل!

با شهید شدن حسین بن علی است که دین اسلام جان دوباره می گیرد و گسترش پیدا می کند.

و همین است که زینب تمام لحظات عاشورا و اسارت را زیبا می بیند و داغ عزیزانش خم به ابرویش نمی آورد. «کربلا در کربلا می ماند اگر زینب نبود»

الها: به هنگامه ظهور مصیبت با آرامش و سکینه ای عنایتمان کن که درد و داغ و بلا را چون مهر و لطف و صفا بر جان خویش بپذیریم و زبان جز به مدح و شکر تو نگشاییم.

مرضیه چاوشی، پایه اول

در میان مصیبت ها گریانم برای مصیبت زینت، چه کشید خواهر غم دیده به هنگام جدایی، چه صبری بود صبر زینب! چه دلی بود دل زینب! من ولی اینجا متحیرم چرا گفت هر چه دیدم جز زیبایی نبود!

در عصر عاشورا زینب کبری چه دید؟ برادر در قتلگاه و زینب تنها و بی پشت و پناه. چه کند برای یاری حسین؟ رو به میدان می کند کو عباسش؟ کو علی اکبرش؟ کو عون و جعفرش؟ به ناچار صدا می زند در میان شما مسلمانی نیست؟ می دانست بیهوده است! با تمام وجود صدا زد یا رسول الله صل الله علیه و اله و سلم. شمر لعین با سر بریده از گودال قتل گاه بیرون می آید؛ سر چه کسی؟

کسی که جبرئیل برایش لالائی گفت. میکائیل و اسرافیل و عزرائیل در خدمتش بودند و عرش، خود از کشته شدنش لرزید. وای بر تو شمر سیاه دل! که محمد مصطفی صل الله علیه و اله، علی مرتضی علیه السلام، فاطمه زهرا سلام الله علیها و حسن مزکّی علیه السلام و ائمه هدی علیهم السلام و انبیاء و اوصیا را سر بریدی! اگر کشتند حسین را چرا به یغما بردند لباسش را؟ انگشت و انگشتر را؟ مگر نه اینکه رسول خدا گفته بود با کفار که می جنگید بدنشان را عریان نکنید. اسب بر کشتگان نتازید و مبادا اسیران را از کنار عزیزانشان عبور دهید! اینان که آل الله بودند! اینان که از گوشت و خون رسول خدا صل الله علیه و آله و سلم بودند. ننگشان باد آنانی که دل زینب را شکستند و به زنان و کودکان و حریم خیمه ها رحم نکردند. آنانی که خیمه ها را آتش زدند و کودکان بی پناه را آواره بیابان کردند. چه کشید عمه زینب در آن شب غریب چگونه به اشک چشم یتیمان خاتمه دهد بعد از این همه هتک حرمت. آیا می دانست که چه آینده دردناکی در انتظارشان است؟ آنها را با شتران بی جهاز می بردند آنها را در کوچه پس کوچه های کوفه می چرخانند!؟ داستان سرهای بالای نیزه را می دانست؟ آری زینب کبری می دانست و گفت هر چه دیدم جز زیبای نبود.

زهرا ناصحی ، پایه اول

وقتی سراپا شرم می شوم دیگر نه یارای نوشتنم می کند و نه دستم توان نوشتن دارد…

از انتظار فقط به شرم می رسم، از کلمه ی منتظر شرمنده ام…

از منتظر بودن شرمنده شده ام، آخر چه انتظاری … عادت کردن به انتظار بی معناترین مفهوم دنیاست ولی ما به آن معنا بخشیدیم!! ما به آن عادت کردیم … به جمعه های بی ظهورعادت کردیم…

به شکوفه دادن نرگس های باغچمان عادت کردیم… اما خودمان هم پی نبردیم که چگونه به این راحتی عادت کردیم … آخر ما که سامری نداشتیم که چون بنی اسرائیلیان به انتظار عادتمان دهد. پس چه شد که به یتیمی، به بی پدری عادت کردیم… جالب اینکه اشکی هم نریختیم، ضجه ای هم نزدیم … گاهی با خود می گویم شاید این به صلاحمان باشد که عادت بکنیم، که چشمانمان را ببندیم… آخر اگر عادت داشته باشیم راحت تر برای فرج دعا می کنیم!! وقتی می بینم اگر ظهور اتفاق بیفتد خیلی هنر کرده باشم که لشکر یزید شوم حداقل لشکر امام حسین علیه السلام هم نخواهم بود، وقتی می بینم با مولایمان هیچ کجای زندگیم نمی توانم سرک بکشم، می گویم صلاح است که به بی پدری عادت کنیم و فقط برای ظهور دعای فرج بخوانیم و جمعه ها را یک به یک به زیارت آل یاسین ختم کنیم و با شرمندگی تمام برخود بلرزیم و با شرم بگوییم که به یتیمی عادت کردیم و تقلایی هم نکردیم…

مینا نوروزی، پایه اول

صدای شکستن چینی نازک دل دخترکان ، که با نعره های نامردان ترک خورد هنوز هم به گوش می رسد. صدای نفس های دخترک بی پا که در کنج خرابه خشت غربت را بو می کرد، می آ ید. گوش کن، کربلا از دور صدا می زند قدمهای تو را و وقتی پرده تاریک تیره زارهای بیکران بر همه جا گسترده می شود بیابانهای تنهایی او بی کس تر میشوند، تا دم صبح که پدرش برایش مژده بهار را بیاورد. قطره ی شبنم بر گونه زیبا ترین زنبق گلستان فرو غلتید وساعتی دیگر جسمش را در گوشه ای می گذارند و روح او به مصاحبت ارواح کربلا می شتابد که نگاهبانان خرابه های خاموشند.

هاجر قاسمی، پایه اول

برگزاری کارگاه آموزشی امر به معروف

واحد فرهنگی حوزه ی علمیه زهرائیه سلام الله علیها با توجه به اهمیت امر به معروف و نهی از منکر اقدام به برگزاری کارگاه آموزشی با عنوان نحوه ی صحیح امر به معروف و نهی از منکر نمود.

هدف از برگزاری این کارگاه گونگی برخورد صحیح با ناهی و برگزیدن بهترین روش ها در امر به معروف است.

اولین جلسه این کارگاه دوشنبه 11/09/91 با حضور حجة الاسلام حسن منتظری و تعداد 40 نفر از طلاب و مبلغان برگزار شد.

آقای منتظری در این جلسه به ضرورت این مسئله پرداخت و گفت: تا زمانی که التزام قلبی و عملی نباشد امر به معروف انجام نخواهد شد. او در ادامه گفت: اولین گام در حرکت، اعتقاد و اصلاح خود و اعتماد به نفس است. مقام معظم رهبری مدظله العالی می فرماید: با دستمال کثیف آیینه را نمی توان پاک کرد.

وی افزود؛ اعتقاد به ذی طلبگی ما باید جامع و کامل باشد و عزت نفس طلبگی بالایی داشته باشیم تا اعتماد به نفس بیشتری در ما ایجاد شود و همین موجب التزام خواهد شد.

حجة الاسلام منتظری گفت: بحث مهم در امر به معروف تأثیر گذاری است و منظور تأثیر آرمانی نیست که همان لحظه فرد را تغییر دهد. اولین مرتبه ی تأثیر آن است که شخص به فکر فرو رود، بعد اشتباه را متوجه شود و منکر را انجام ندهد و یا با کراهت انجام دهد. سوم آنکه بفهمد عمل او مقبولیت اجتماعی ندارد و به این ترتیب شخص آرام آرام به مرحله ی عمل نزدیک می شود. رهبر معظم انقلاب می فرمایند؛ تذکر لسانی واجب همگانی است.

در این صورت امر به معروف و نهی از منکر کاری آسان خواهد شد چرا که فرد به عدم مقبولیت اجتماعی عملش پی می برد و آن کار را تکرار نخواهد کرد.

آقای منتظری در پایان به سوالات حضار پاسخ داد و ادامه مباحث را به جلسه ی بعد واگذار کرد.

جلسه ی آینده دوشنبه هفته ی دیگر خواهد بود.

صدای شکستن چینی نازک دل دخترکان، که با نعره های نامردان ترک خورد هنوز هم به گوش می رسد. صدای نفس های دخترک بی پا که در کنج خرابه خشت غربت را بو می کرد، می آید.گوش کن، کربلا از دور صدا می زند قدمهای تو را ووقتی پرده تاریک تیره زارهای بیکران بر همه جا گسترده می شود بیا بانهای تنهایی او بی کس تر میشوند، تا دم صبح که پدرش برایش مژده بهار را بیاورد. قطره ی شبنم بر گونه زیبا ترین زنبق گلستان فرو غلتید وساعتی دیگر جسمش را در گوشه ای می گذارند و روح او به مصاحبت ارواح کربلا می شتابد که نگاهبانان خرابه های خاموشند.

هاجر قاسمی، پایه اول

بسمه تعالي

بر گزاري كلاس اخلاق عمومي با حضور حجه الاسلام والمسلمين وطن خواه

آقاي وطن خواه صحبت هاي خود را با طرح يك سئوال آغاز كرد وگفت:

چه كنيم محبت وعشق در دل ما جاي گيرد؟

پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله وسلم مي فرمايد:

ازتمام دل خدا را دوست بداريد.كه عشق هاي ديگر به تبع آن تحت الشعاع قرار گيرد وزيرسايه اين عشق قرار بگيرد.

وي راههاي كسب عشق ومحبت خدا رااين گونه بر شمرد؛

1-  توجه به نعمت هاي خدا وتفكر در اين زمينه . خداوند به حضرت موسي فرمود: بندگان را به نعمت هاي من توجه بده كه در اين صورت مرا به نيكي ياد مي كنند.

وي به نمونه اي از نعمت هاي خداوند اشاره كرد وگفت : چه كسي حاضر است محبت سيد الشهدا عليه السلام را به ثروت جهان بفروشد .نعمت ديگر ، فيض كسب علم ودانش است به ويژه كسب علوم ديني كه پاداش آن دنيا و آخرت را شامل مي شود.

مرحوم مجلسي بيش از 80 روايت در بحارآورده و مي گويد همين كه انسان توجه به نعم الهي دارد شكراست وآرامش بخش بوده محبت مي آورد.

2-  قر آن مي فرمايد : خداي زيبا همه دنيا را زيبا خلق كرده است . دنياهم زيبايي مادي دارد وهم سرشاراززيبايي هاي معنوي است كه قابل مقايسه با زيبايي مادي نيست. زيبايي هايي چون اخلاق خوش ، سخاوت ، ايمان وتواضع و …

او درادامه به تفاوتهاي زيبايي هاي باطني وظاهري پرداخت وگفت : بايد به زيبايي هاي باطني دل سپرد كه هميشگي است.

3-  دعا يكي از راه هاي كسب محبت الهي است . از خداوند بخواهيم كه هرعملي را كه محبت خداوند را به همراه دارد انجام دهيم . با محبت كارها پيش مي رود مثلا اگر محبت استاد از دل شاگرد بيرون رود يا نسبت به كتاب بي ميل شود فرد دچارافت تحصيلي مي شود. اين از وسوسه هاي شيطان است.

4-  تهجد وسخن با خداي مهربان، از مصاديق بارز آن نماز شب است. در روايت ، آمده است ؛ خداوند مي فرمايد : فرزند عمران ، دروغ مي گويد كسي كه مي گويد مرا دوست دارد اما تمام شب را مي خوابد.

آقاي وطن خواه به نماز شب حضرت زينب ( عليها سلام )وامام خميني رحمه الله عليه  اشاره كرد وگفت براي اين كه اين توفيق شامل حال فرد شود بايد شب را زود بخوابد ، قرائت آيه آخر سوره كهف  ونوع تغذيه اي كه براي شام انتخاب مي شود بسيار مهم است.

این روزها حرف از همراهی آل الله که میاید کلمه اسارت در ذهنم برق میزند .البته توقعی بیش از این هم از ذهنم ندارم اخر ذهن ما کجا وفهم وآزادی آل الله کجا؟

امان امان که چنان غرق در این ورطه ها شده ایم که این ایام را اسارت آل الله می پنداریم وبدتر از همه اینکه بزرگ بانوی حماسه ساز حضرت زینب کبری سلام الله علیها را اسیر در چنگال ظلم می بینیم وبرایش ضجه می زنیم.وعجیب تر اینکه از خود نمی پرسیم آخر این چه اسارتی است که در آن جز زیبایی نمی توان دید ؟چه اسارتی است که قربانی به محضر عشق می برند؟آخر این چه اسیری است که فریاد “وا محمدا” سر میدهد؟ باید به اسیری خود گریه کنیم واین ایام را اسارت لشگر شکست خورده ی یزید بپنداریم .آنان اسیر این یک وجب خاک شدندونفهمیدند که خاندان نبی را نمی توان اسیر کرد.نفهمیدند که فریاد “وا محمدا “پتکی بود بر سر نفهمشان .نفهمیدند که نمی توان پرده از حجاب ناموس خدا برداشت.امان امان که آب فرات فهمید که آل الله تشنه بودندوزلالی را بر خود حرام داشت ولی موجودی که خلیفه الله بود خلیفه الکفر شد ونفهمید.امان که خاک کربلا از درد این مظلومیت بر خود لرزید وشادی را بر خود حرام کرد ولی این حیوان صفتان نفهمیدند.آری آل الله با اسارت تضاد دارد…آنهایی که زمین وزمان از کرمشان خلقت یافتند اسیر دست شیطان صفتان دنیا نشدند ونمی شوند و نخواهند شد.

اللهم العن اول ظالم ظلم حق محمد وآل محمد

وآخر تابع له علی ذلک”

مینا نوروزی پایه اول

حوزه علمیه زهراییه، سه شنبه 28/8/92 به مناسبت هفته کتاب و کتاب خوانی همایشی با حضور جمعی از نویسندگان طلبه، نوقلمان و طلاب حوزه های علمیه برگزار کرد.

سخنران ویزه این همایش خانم خدایی، از محققان و مبلغان برجسته و نویسندگان کتاب بود. وی ابتدا در مورد نگارش کتاب و اهمیت پژوهش در این زمینه توضیحاتی داد و گفت: من از نگارش های کوتاه شروع کردم و بعد از آن با تشویق اطرافیان وارد نویسندگی کتاب شدم. چیزی که قابل اهمیت است آن است که در مورد یک موضوع به طور همه جانبه تحقیق انجام دهید تا اثر خوبی خلق کنید.

خانم خدایی در ادامه با توجه به کتاب ” خدایا چه بخورم” که از همین نویسنده است، به اهمیت تغذیه برای طلاب اشاره کرد و افزود؛ طلاب برای موفقیت در امر تحصیل و تبلیغ باید علاوه بر روح به جسم خود نیز نگاه ویژه داشته باشند؛خداوند نیز عنایت خاصی به این مورد داشته و در قرآن کریم می فرماید: «فلينظر الإنسان إلى طعامه» و این نشان دهنده آن است که غذای جسم نیز بسیار مورد اهمیت است.

او علاوه بر ارائه راهکارهای صحیح در مورد تغذیه، از تجربیات خود سخن گفت و در پایان به پرسشهای حضار در این زمینه پاسخ داد.

در این همایش که با همکاری واحد پژوهش و فرهنگی این حوزه علمیه برگزار شد، نمایشگاه کوچکی از آثار طلاب در معرض دید قرار گرفت و در پایان برنامه، از تعدادی نویسندگان با هادای جوایز و لوح، تقدیر به عمل آمد.